Complot

Amelia Earhart, een beroemde Amerikaanse pilote, verdween in 1937 onder raadselachtige omstandigheden toen ze samen met navigator Fred Noonan een poging waagde de wereld rond te vliegen. Tot op de dag van vandaag is nooit duidelijk geworden wat er zich precies heeft afgespeeld en is er geen enkel spoor van het toestel teruggevonden.
Dat doet mij het ergste vrezen voor de passagiers van de Maleisische vlucht MH370. Hoe kan een complete Boeing 777 zoekraken? Een complottheorie luidt dat het een promotiestunt is voor de remake van de televisieserie Lost. Ook over Amelia Earhart bestonden sterke verhalen. Bijvoorbeeld dat ze nog tot 1982 onder een valse naam heeft geleefd, na bevrijd te zijn uit een Japanse gevangenis.
Complottheorieën worden bedacht zolang we iets niet met zekerheid weten. Een psycholoog weet daar wel het een en ander over te zeggen. Toch moeten we het nu bij zoeken houden. En medeleven. Hoop.

18 maart 2014 · Categorie: blog


Notitieboekje

Mijn vrouw heeft de papieren agenda aan de wilgen gehangen. Nu noteert ze afspraken op onze tablet, waarna een overzicht ook meteen te zien is op haar telefoon. Dat werkt een stuk prettiger, zegt ze, helemaal als manlief voortaan hetzelfde doet. Schoorvoetend legde ik vast dat ik naar de kapper moest. En dan ook meteen maar een dag in september, want ik weet dat ik dan vrij moet zijn. Dit is eigenlijk niets voor mij. Ik doe het liever analoog. Als het gaat om het bijhouden van kleine notities. Maar zeker ook omdat ik niet vergroeid wil raken met een telefoon of een tablet. Het is al erg genoeg dat je er onderweg iedereen mee ziet lopen, dus ik doe het niet.
In een tijd dat de wereld digitaliseert, is het een verademing om het op de ouderwetse manier te blijven doen. Enkele jaren geleden kreeg ik een Midori Traveler’s Notebook, een in een leren omslag gebonden notitieboek. Naarmate je het meer gebruikt, krijgt het karakter en je kunt het met allerlei aanvullingen uitbreiden tot het aan je wensen voldoet. En voor een snelle krabbel is een klein cahier van Moleskine, een merk met een boeiend verleden, uitermate geschikt.
Iets wat voor de heb nog op mijn lijstje staat wordt gemaakt door het Milanese bedrijf Ogami: papier van steen, oftewel Repap (‘paper’ achterstevoren). De aanschaf van deze boekjes zal waarschijnlijk niet lang meer op zich laten wachten. Het hart van een papierliefhebber gaat hier sneller van kloppen…

12 februari 2014 · Categorie: blog


Minimaliseren

Wij zijn aan het minimaliseren. Ik las erover in de nieuwste editie van Radar+ en werd meteen enthousiast. Het idee is dat je alle spullen van de hand doet die je niet gebruikt. Of je nu iets weggooit, aan familie geeft of verkoopt, de bedoeling is dat alleen nuttige dingen en voorwerpen met emotionele waarde overblijven. Dat ruimt op!
Iedereen wordt er gelukkiger van, is de ervaring. De een pakt het rigoureus aan en bekijkt nog een laatste keer al haar foto’s om ze vervolgens - naast heel veel andere dingen - definitief weg te doen. De ander stelde een ‘buy nothing year’ in, wat betekent dat je een heel jaar geen spullen koopt en het moet doen met wat er in huis aanwezig is. Zelfs tastbare cadeautjes voor jarigen zijn uit den boze. Het is even wennen, maar binnen enkele dagen heb je de smaak te pakken.
Wij zijn meteen voortvarend te werk gegaan. Op zolder, in slaapkamers, de hal, de keuken, de woonkamer en de schuur: als je goed kijkt staan in elk vertrek spullen die je, eenmaal weg, niet snel mist. Zelfs de tuin moest eraan geloven. Met sommige voorwerpen had ik moeite, want het kan immers zomaar gebeuren dat je net dat ene nodig hebt. Die knop omzetten en denken dat zoiets zelden gebeurt, kost moeite. Iedere horde gaat je echter makkelijker af en voor je het weet besef je dat je eigenlijk al veel te lang alleen maar aan het verzamelen bent geweest.
Minimalistischer leven heeft bij ons een opgeruimder huis als resultaat en we raken minder dingen kwijt. Daarnaast zijn we van plan tastbare cadeautjes te vervangen door ervaringen, bijvoorbeeld een theatervoorstelling, iets leerzaams ondernemen, een keer uit eten of de kinderen een fijne dag bezorgen. Kennis opdoen en mooie herinneringen voor later, zoiets is veel meer waard!

11 februari 2013 · Categorie: blog


Elize

Ze heet Elize en komt uit Wassenaar, maar ze woont gewoon in een dorpse hoekwoning ergens tussen Arnhem en Nijmegen. Bij ons in de straat. Op de website van Kim Holland geeft ze van alles prijs en dat terwijl we dachten dat ze kapster was. Dat is ze ook, want bij haar in de woonkamer wordt weleens iemand geknipt. In die rol is ze de buurvrouw van tegenover zoals zovelen overbuurvrouw zijn. Maar Elize verdient wat bij in de branche van de ‘vieze filmpjes’.
Vroeger was een beetje bloot voorbehouden aan mannen met een abonnement op de Playboy en de explicietere variant stond in stoffige boekjes, verstopt onder het matras aan papa’s kant. Daarna deed internet z’n intrede en was seks, in elke denkbare vorm, opeens voor een breed publiek beschikbaar.
Met naakte vrouwen is niets mis. Artistiek naakt is mooi en in veel gevallen vind ik het zelfs een vorm van kunst waar je je helemaal niet voor hoeft te schamen als je zegt dat je er graag naar kijkt. Het meeste van deze kunst is geënsceneerd, over de uitvoering is nagedacht, en dat geeft het de stijl waaraan het in een pornofilm veelal ontbreekt. Dat laatste komt doordat het verhaal er niet toe doet, omdat het uiteindelijk toch op ordinaire seks uitdraait.
Zo ook bij Elize. Een vreemde gewaarwording is dat wel. Bij haar was een simpele handeling nog sexy, zoals de container aan de weg zetten. Onze overbuurvrouw laat zich nu van een heel andere kant zien en een nadelig gevolg daarvan is dat niets meer tot de verbeelding spreekt. Was het maar bij knippen gebleven.

11 november 2012 · Categorie: blog


Wegwerpcamera

Voor de buitenwereld was het net alsof een pas getrouwd stel hun eerste dagen als echtpaar aan het vastleggen was. Op onze wegwerpcamera stond namelijk ‘Just married’. We hadden ook voor de onderwaterversie kunnen kiezen, maar daarmee waren we helemaal uit de toon gevallen in het centrum van Harderwijk. Niemand fotografeert tegenwoordig nog met een analoog toestel. Het is nu aandoenlijk knullig – na iedere foto het rolletje doordraaien, een hoge pieptoon voor de flits, het kijkgat zo dicht mogelijk bij je oog en na de klik niet meteen het resultaat kunnen zien. Hoewel noodgedwongen, eerlijk gezegd vonden we het best leuk om het weer eens op de ouderwetse manier te doen. Het neemt je terug naar een tijd dat je fotomomenten nog zorgvuldig uitkoos. De kwaliteit van de afdrukken was niet echt om over naar huis te schrijven, maar ook dat hoort erbij. We zijn wel een beetje verwend met al die digitale snufjes van vandaag de dag. Gelukkig kan het nog anders!

5 september 2012 · Categorie: blog


Burgerwacht

De grappen die men over zijn achternaam maakte was hij misschien al lang vergeten. Maar nu gaat Sander Hakbijl diep in de nacht op surveillance om de golf aan inbraken in het Friese Sint Nicolaasga een halt toe te roepen. EenVandaag berichtte vorige week over de vrijwillige burgerwacht in het dorp.
Sander Hakbijl is een aardige man. Ik heb hem weleens gesproken, jaren geleden, toen inbrekers en vandalen nog gewoon uit de eigen gemeenschap kwamen. Vandaag de dag zijn het vooral, zo is het vermoeden, Oost-Europeanen die hun slag willen slaan en vaak lukte dat blijkbaar zonder veel weerstand. Ik kan me wel indenken dat de inwoners daar genoeg van hebben.
Sinds ‘verdachte’ voertuigen actief worden gevolgd, is er volgens de burgerwacht geen enkele inbraak meer gepleegd en spreekt men al van een groot succes. Bij zulke conclusies reageer ik nooit meteen enthousiast, hoe moedig het initiatief ook is. Er schort meestal wel iets aan. Zo kan bijvoorbeeld niemand meer thuiskomen van een avond uit, na een vakantie of een drukke werkdag zonder gevolgd te worden door de burgerwacht. Je bent per definitie verdacht en dat zouden we niet moeten willen in een samenleving die je al voortdurend op de vingers kijkt.

1 juni 2012 · Categorie: blog


De toekomst: 'A day made of Glass'

Het moge duidelijk zijn dat toekomstvoorspellingen niet altijd even positief stemmen. Ook technologische vooruitgang, dat in eerste instantie een zegening lijkt, blijkt in de praktijk vaak nadeliger in te werken op je leven dan je wilt inzien. Neem de mobiele telefoon, die communiceren een stuk onpersoonlijker heeft gemaakt. En wat te denken van de berg aan informatie die je vrijgeeft via sociale media op internet? Een stofzuiger die je moet 'updaten'? Een dreumes die niet weet wat het met boeken aanmoet, omdat het al op de iPad van papa mag? Ik kijk met argusogen naar wat ons mogelijk allemaal nog te wachten staat. Toch komt er af en toe iets voorbij dat te mooi is om onbesproken te laten. Een idee van de toekomst dat in de ogen van nu een droom is die niet snel genoeg werkelijkheid kan worden. Wordt het zoals een Amerikaans bedrijf het in de film 'A day made of Glass' voorspiegelt?

17 mei 2012 · Categorie: blog