Het Woensdagblad

Ach, het was toch best een mooie tijd. Bijna vijftien jaar geleden inmiddels, maar nog altijd even levendig aanwezig. Ik koester de herinnering, omdat ik er mijn loopbaan aan te danken heb. Spannende tijden waren het. Ik heb destijds ontdekt wie ik ben en wat ik wilde worden. Het is fijn om terug te denken als alles is gegaan zoals je wenste.

Pas geleden had ik het verleden weer even in handen…letterlijk. Oude nummers van Het Woensdagblad. Met enige weemoed loop ik na hoe we tijdens onze jaren op de basisschool wekelijks een A4’tje volschreven en op woensdag rondbrachten bij de abonnees in het dorp. Het ledenbestand telde op het hoogtepunt van ons bestaan meer dan vijftig vrienden, buren, kennissen en familieleden. Zelfs de burgemeester wilde wel. We lieten het drukken op het stencilapparaat dat tevens voor de verspreiding van het dorpskrantje werd ingezet. En soms mocht het ook op school, in de lerarenkamer. We betaalden hier vijf gulden voor en incasseerden vijftien cent per bezorgd exemplaar. Af en toe konden we ons dus een rolletje snoep of een zak chips veroorloven. Later werd dat meer, omdat Lycke van de Linde mee ging doen en we van haar vader, oud-journalist en programmamaker Wibo van de Linde, de krant gratis mochten uitprinten op gekleurd papier – een hele vooruitgang vonden we.

Mijn beste vriend was directeur omdat hij met het idee kwam iets op te richten. Ik mocht onderdirecteur, penningmeester en journalist zijn. Dat laatste ben ik nog steeds. Het Woensdagblad ging ter ziele toen het voortgezet onderwijs onze aandacht opeiste. Er zijn daarna nog een paar speciale nummers verschenen, waaronder een uitgave in 1999 over het naderende onheil van een nieuw millennium. Ik heb in de jaren die volgden nog een eigen blad uitgegeven onder de naam New Start. Een nieuwe start na Het Woensdagblad.

Mijn ambitie om journalist en schrijver te worden uitte zich sinds de basisschool in allerlei journalistieke projecten. Zo had ik de eer om op de mavo de schoolkrant op te richten, deed ik samen met een aantal klasgenoten verslag van de gemeentedag, liep ik stage bij de plaatselijke krant. Ik schreef stukjes in het informatieblad voor ouders van leerlingen en las korte nieuwsberichten voor op de lokale radio. De meeste aandacht ging echter naar school. Voor de opleiding journalistiek was havo nodig en op basis van de Cito-toets dachten ze dat ik het met twee niveaus lager al moeilijk genoeg zou krijgen. Niets van waar gebleken. Want ik wilde iets. En dat is gelukt.

Oude nummers van Het Woensdagblad uit het archief tevoorschijn halen en lekker sentimenteel doen, dat is wat ik af en toe graag mag doen.

29 augustus 2007 · Categorie: blog