Vandaag

Als mij op een dag als vandaag wordt gevraagd waar ik tien jaar geleden was, aarzel ik over het antwoord. Ik wil het best nog een keer vertellen - ik stond voor een wand vol televisies in een Emmense elektronicazaak, het nieuws kon mij onmogelijk ontgaan - maar eigenlijk heeft niemand er wat aan. Tien jaar geleden was ‘nine eleven’ nog gewoon 11 september. Nu hangt er al twee weken in de aanloop naar dé datum een beklemmende spanning in de lucht die je nauwelijks kunt ontwijken.
De wereld probeert momenten van angst en onwetendheid te reconstrueren. Ik doe daar in beperkte mate aan mee door net als tien jaar geleden enkele kranten te kopen. De totale verwoesting van het World Trade Center wordt dezer dagen immers opnieuw breed uitgemeten in de media. Mij gaat het vooral om verhalen van overlevenden en de hartverscheurende laatste woorden van slachtoffers die verwoede pogingen doen om zichzelf te redden of zich er juist in berust hebben dat de laatste seconden van hun leven wegtikken. Daar kan ik urenlang over nadenken in een poging mij het onvoorstelbare enigszins voor te stellen. Ik was ver weg van alle ellende. Ieder woord hierover doet er niet toe.

11 september 2011 · Categorie: blog