Voordeel van de twijfel

Ik heb Twitter. Al een tijdje, maar ik plakte er tot op dit moment nog steeds het stempel ‘experiment’ op. Na bijna honderd berichten wordt het tijd om door te gaan met het idee dat dat voor onbepaalde tijd is. Niet dat ik voortdurend twitter. Om het leuk te houden beperk ik mij tot reacties op andere tweets en gemiddeld drie keer in de week een eigen bijdrage. Bijzonder is dat niet, want er zijn twitteraars met duizenden berichtjes op hun naam. Toch hebben al veertien geïnteresseerden zich aangemeld, omdat ze het blijkbaar interessant genoeg vinden om mij te volgen. Kun je nagaan wat er gebeurt zodra ik echt iets te melden heb.
Zoals de Amerikaanse actrice en zangeres Jessica Simpson. Het gerucht ging dat ze een kleinere cupmaat wilde om er slanker uit te zien op haar aanstaande huwelijk. Het nieuws dat daar niets van waar is, haalde vandaag de Telegraaf. Ze twitterde: ‘Maak je geen zorgen…Ik houd van mijn borsten! Ze gaan helemaal nergens heen!’ Gelukkig maar.
Om nieuws maakte ik geen account aan bij Twitter. Voor echt nieuws zijn 140 tekens (inclusief spaties) gewoonweg te weinig. Of toch niet? Zojuist voelde ik op de bank een trilling, de lamp bewoog en in de dressoirkast rinkelde wat serviesgoed. Niet veel later was de aardbeving in Nederland ‘trending topic’, wat wil zeggen dat een bepaald onderwerp ineens erg populair is. Er hing een soort spanning in de lucht. Misschien komt dat doordat het al donker was en niemand zich op straat begaf. Twitter gaf uitsluitsel. In mijn geval verdient deze manier van communiceren dus nog even het voordeel van de twijfel.

9 september 2011 · Categorie: blog